vrijdag 10 april: vertrek naar Mayoyao

In Mayoyao aangekomen, gaan we met de jeepney, die weer even vast komt te zitten, naar en viewpoint op de rijstterrassen. We bezoeken het hospitaal, het musum en het dorp. In het dorp blijkt een karaoke te zijn (want deze van de avond ervoor was reeds gesloten) waar met veel enthousiasme gezongen wordt.

Excuses

Eerst en vooral onze excuses voor het niet tijdig aanvullen van de blog, maar wegens het ontbreken van, of een zwakke internetverbinding, konden we enkele dagen niet schrijven op de blog. Hierbij worden de laatste dagen, hetzij kort, aangevuld.
Met iedereen is alles goed. Binnen enkele uren vertrekken we terug richting Belgie.

Dag 12: naar Batad

Met bus en jeepney vatten we onze tweede wandeldag aan. Tegen 10u zijn we in ware rambostijl aan de top van de bergrug gekomen die we moeten afdalen via een smal paadje. Er is naar het dorp Batad geen andere toegangsweg mogelijk: alles moet zo'n tweetal kilometer door dragers naar beneden worden getransporteerd, een heel karwei. Tussen het groen en de kleine bronnetjes komen we stap voor stap het rijstterrassen-amphitheater van Batad naderbij. Tussen de rijstterrassen heen gaan we naar het punt waar een kilometerlange trappenafdaling ons scheidt van de Tapia waterval. Een verfrissende duik na het overvloedige zweten doet ons heropleven. We proberen in de richting van de waterval te zwemmen, maar de kracht van het water dat zich naar beneden stort, verhindert dit. De klim terug naar boven snijdt ons even de adem af en doet het hart hevig bonken in ons lijf. Dankzij enkele tussenpauzes raken we op adem en bereiken we opnieuw de rijstterrassen. In het restaurantje wachten ons lekkere pizza's en verfrissende slokken frisdrank. Via het bergpad moeten we nu nog opnieuw de top weten te bereiken. Regen "blust het zand" en brengt een aangename verfrissing onderweg. Yes, we survived Batad, alleen wie het heeft meegemaakt kan het weten. De terugweg verloopt in Indiana Jones-stijl omwille van de pletsende regen. Een verkwikkende douche spoelt het zweet van ons af. Karaoke sluit onze avond en ons verblijf in Banaue af.

Dag 11: Naar Hapao

Met enkele vroege vogels wordt vanop het terras van ons hotel naar de zonsopgang gekeken: achter de bergen rechts begint de hemel rood te kleuren alvorens de zon vanachter de heuvel komt piepen. Met het ontbijt achter de kiezen rijden we met jeepney en busje - de grote bus hebben we achter ons gelaten - richting Hapao. Enkelen klimmen op het dak van de jeepney en genieten van het wijdse uitzicht en de verschillende groentinten van de rijstvelden. Aangekomen in Hapao start onze wandeling op de gebetonneerde kanaaltjes tussen de rijstvelden. We passeren enkele kleine huisjes alvorens de hotspring en de bergrivier in te duiken. In de wilde natuur treffen we er een "glijbaan" en "brobbelbad" aan. Na de waterpret picknicken we en even later zetten we onze tocht via een andere weg terug naar de bus/jeepney. Alweer eens juist op tijd, want de regenbui en bijhorend onweer hadden we zien hangen. Een korte rit naar het Hungduan municipal Hospital gebeurt in pletsende regen. Na een korte rondleiding keren we Banaue-waarts terug. De aanhoudende regen zorgt voor heel wat modder op de smalle wegen en het busje raakt vast. Wij duwen met vereende krachten het busje los en vooral Amaryl krijgt een lading plakkende modder over zich. De avonden zijn droog en kunnen we op het terras doorbrengen zoals ook 's morgens het ontbijt buiten genomen wordt. Na het avondmaal gaat de groep naar een culturele avond met lokale dansen in een plaatselijk groot hotel. Enkelen onder ons wagen ook een pasje.

Dag 10:Bontok-Banaue

We hebben geluk: onze laatste voormiddag Bontok wordt opgefleurd door de groepen dansers van de verschillende dorpen uit de bergprovincie die in stoet door de straten van dit stadje zingen, dansen, trommelen, ... Dit alles gebeurt in het kader van Lang-ay festival dat in deze dagen doorgaat. Een bezoek aan het volkskundig museum leert ons meer over de verschillende stammen van de bergprovincie en hun traditionele kledij en gebruiksvoorwerpen. Nu door het lokale feest is de bezetting in het Bontoc general hospital minimaal.
We vertrekken richting Banaue, maar houden nog even halt aan Barangay Bay yo: we wandelen het dorp door tot aan het kerkplein en krijgen schrik wanneer de blauwe hemel overtrekt.
Niet veel later, op de bus, gaan de hemelsluizen open. Op de grens tussen Mountain Province en Ifugao hult Mount Polis zich in een dikke mistlaag en stoppen we dus niet om aan sightseeing te doen. Gelukkig is het alweer droog wanneer we aan de kraampjes van het Banaue viewpoint uit de bus stappen en cadeautjes kopen die straks wellicht menige huiskamer of kot zullen sieren. Aangezien het snel donker wordt, doen we de afdaling naar de stad per bus en trekken we in in Sanafe lodge. Na enkele dagen slagen we erin opnieuw internet onveilig te maken, wat jullie misschien aan het aantal mails of berichtjes zullen merken. Op het prachtige hotelterras wordt nog een pintje gedronken vooraleer we gaan slapen om morgen er weer eens tegen te kunnen...

Dag 9: Vanuit Bontok naar Barlig en Lias

We rijden de bergen in richting Barlig om in dit dorpje eens rond te lopen en ook het hospitaal te bezoeken. Aangezien 6 april een officiele Filippijnse feestdag is, valt er nauwelijks personeel of patienten te bespeuren, iets wat ons in deze dagen wel nog meer zal overkomen vanwege de Goede Week. In Barlig worden we door de pastoor en enkele medewerkers onthaald op een Filippijns middagmaal, waarna we naar nog een kleiner plaatsje, Lias genaamd, doortrekken met jeepneys. Prachtige landschappen komen we op deze tocht tegen. In Lias wordt er onder een blakende zon met de kindjes gebasket. Op onze terugweg Lias-Barlig-Bontok doemen de wolken opnieuw op en terwijl we van plan waren op het marktje rond te lopen en souvenirs aan te kopen, worden we door de slagregen tot andere gedachten gebracht. Wie echt heel veel moed heeft om de regen te trotseren, loopt er toch nog even rond. Anderen nemen al snel voor 40 a 70 pesos de tricycle bergop naar onze verblijfplaats. De avond gaat snel voorbij dankzij de kwis die Annelies N. voor ons heeft meegebracht. De Filippijnse en Braziliaanse medereizigers verstaan natuurlijk niet veel van de vragen, maar kunnen als jurylid hun diensten bewijzen in de beoordeling van de antwoordformulieren.

Dag 8: in Sagada

Na een heerlijk ontbijt in "The Yoghourt house", begeven we ons met de bus richting Caves. Een mooie afdaling brengt ons bij de Burial Cave, een grot waar meer dan 100 jaar geleden voor het laatst de doden in hun kist tegen de wand werden opgetast. We verplaatsen ons richting de Sumuang Cave waar de onderaardse wandeling, opgeluisterd door het gekwetter van vleermuizen, begint. Begeleid door enkele gidsen met petroleumlampen - zij op teenslippers, wij met vast schoeisel - beginnen we onze afdaling. De grot bestaat minder uit stalagtieten en -mieten zoals wij ze gewoon zijn in Dinant of Han-sur-Lesse, maar de grote zalen zijn wel indrukwekkend. Met het nodige klauter- en klimwerk bereiken we een ondergronds zwembad, waar we met alle plezier induiken. In tegenstelling tot eerdere bezoeken, dalen deze keer hele groepen toeristen af in de grot, wat de voortgang van onze klim wat afremt. Opnieuw moeten we de vleermuizenstr... trotseren, willen we het daglicht terugzien. Een vlugge douche in het nieuwe etablissement aan de overkant van de grotuitgang, doet ons dat laatste al snel vergeten.
We picknicken nog even buiten terwijl de onweerswolken zich alweer beginnen samen te trekken en niet veel goeds aankondigen. Toch slagen we er nog in voor de regen het St. Theodore's hospital te bezoeken. Het is wel helemaal in verbouwing, maar of het aantal patienten groter zou zijn geweest daarzonder, laten we hier in het midden. Omwille van de regen gaat de wandeling naar Echo Valley dit jaar niet door en rijden we onmiddellijk naar Bontok.
De regen houdt aan, waardoor de kathedraal - en de aan de gang zijnde viering - een ideale schuilplaats is. De bagage wordt overgeladen in enkele vans en hogerop gebracht naar het Lay Centre van de bischoppelijke residentie waar we 2 nachten onze intrek nemen.