donderdag 16 april 2009
Maandag 13 april
Vooraleer we naar Manila vertrekken, rijden we nog even naar Lagawe om er het hospitaal en de gevangenis te bezoeken. Na een overheerlijke maaltijd stappen we op de bus voor de lange rit naar Manila. Onderweg nemen we afscheid van Eugene, Jay Moore, Elmer, Chester (de 3 Filippino's) en Willian.
Zondag 12 april: Pasen
Met de ganse groep wordt om 4u opgestaan om Sabeth bij te wonen. Een religieus, folkloristische optocht waar Jezus en Maria Magdalena door de mannen en vrouwen van het dorp worden gedragen tot een gezamenlijk punt voor de kathedraal. Na het ontbijt vertrekken we met wie wil naar de Paasmis. Op Pasen is het overal kalm, waardoor deze dag ook voor ons een rustdag is. In de namiddag gaan we naar de Cockpit waar we de rumoerige hanengevechten bijwonen. De avond sluiten we opnieuw af met een toast op de verjaardag van Guido. Het is tevens ook de laatste avond die we doorbrengen met Eugene, de 3 Filippino's en Braziliaan.
zaterdag 11 april: vertrek naar Bayomgbong
Zaterdag vertrekken we voor een lange busrit naar Bayomgbong. Tijdens deze busreis wordt even halt gehouden om kokostaart (buko pie) en kokosmelk, rechtstreeks uit een kokosnoot - je kan de melk namelijk ook in een flesje kopen, te drinken.
Ter plaatse aangekomen, kopen enkelen een kleine basketbal om in de overweldigende warmte een voetbalmatch te spelen. Na het avondmaal halen de studenten hun verrassing, een aantal flessen schuimwijn die ze al meehebben van bij de start van de reis, uit om te toasten op de 40ste verjaardag van Guido.
Ter plaatse aangekomen, kopen enkelen een kleine basketbal om in de overweldigende warmte een voetbalmatch te spelen. Na het avondmaal halen de studenten hun verrassing, een aantal flessen schuimwijn die ze al meehebben van bij de start van de reis, uit om te toasten op de 40ste verjaardag van Guido.
vrijdag 10 april: vertrek naar Mayoyao
In Mayoyao aangekomen, gaan we met de jeepney, die weer even vast komt te zitten, naar en viewpoint op de rijstterrassen. We bezoeken het hospitaal, het musum en het dorp. In het dorp blijkt een karaoke te zijn (want deze van de avond ervoor was reeds gesloten) waar met veel enthousiasme gezongen wordt.
Excuses
Eerst en vooral onze excuses voor het niet tijdig aanvullen van de blog, maar wegens het ontbreken van, of een zwakke internetverbinding, konden we enkele dagen niet schrijven op de blog. Hierbij worden de laatste dagen, hetzij kort, aangevuld.
Met iedereen is alles goed. Binnen enkele uren vertrekken we terug richting Belgie.
Met iedereen is alles goed. Binnen enkele uren vertrekken we terug richting Belgie.
donderdag 9 april 2009
Dag 12: naar Batad
Met bus en jeepney vatten we onze tweede wandeldag aan. Tegen 10u zijn we in ware rambostijl aan de top van de bergrug gekomen die we moeten afdalen via een smal paadje. Er is naar het dorp Batad geen andere toegangsweg mogelijk: alles moet zo'n tweetal kilometer door dragers naar beneden worden getransporteerd, een heel karwei. Tussen het groen en de kleine bronnetjes komen we stap voor stap het rijstterrassen-amphitheater van Batad naderbij. Tussen de rijstterrassen heen gaan we naar het punt waar een kilometerlange trappenafdaling ons scheidt van de Tapia waterval. Een verfrissende duik na het overvloedige zweten doet ons heropleven. We proberen in de richting van de waterval te zwemmen, maar de kracht van het water dat zich naar beneden stort, verhindert dit. De klim terug naar boven snijdt ons even de adem af en doet het hart hevig bonken in ons lijf. Dankzij enkele tussenpauzes raken we op adem en bereiken we opnieuw de rijstterrassen. In het restaurantje wachten ons lekkere pizza's en verfrissende slokken frisdrank. Via het bergpad moeten we nu nog opnieuw de top weten te bereiken. Regen "blust het zand" en brengt een aangename verfrissing onderweg. Yes, we survived Batad, alleen wie het heeft meegemaakt kan het weten. De terugweg verloopt in Indiana Jones-stijl omwille van de pletsende regen. Een verkwikkende douche spoelt het zweet van ons af. Karaoke sluit onze avond en ons verblijf in Banaue af.
Dag 11: Naar Hapao
Met enkele vroege vogels wordt vanop het terras van ons hotel naar de zonsopgang gekeken: achter de bergen rechts begint de hemel rood te kleuren alvorens de zon vanachter de heuvel komt piepen. Met het ontbijt achter de kiezen rijden we met jeepney en busje - de grote bus hebben we achter ons gelaten - richting Hapao. Enkelen klimmen op het dak van de jeepney en genieten van het wijdse uitzicht en de verschillende groentinten van de rijstvelden. Aangekomen in Hapao start onze wandeling op de gebetonneerde kanaaltjes tussen de rijstvelden. We passeren enkele kleine huisjes alvorens de hotspring en de bergrivier in te duiken. In de wilde natuur treffen we er een "glijbaan" en "brobbelbad" aan. Na de waterpret picknicken we en even later zetten we onze tocht via een andere weg terug naar de bus/jeepney. Alweer eens juist op tijd, want de regenbui en bijhorend onweer hadden we zien hangen. Een korte rit naar het Hungduan municipal Hospital gebeurt in pletsende regen. Na een korte rondleiding keren we Banaue-waarts terug. De aanhoudende regen zorgt voor heel wat modder op de smalle wegen en het busje raakt vast. Wij duwen met vereende krachten het busje los en vooral Amaryl krijgt een lading plakkende modder over zich. De avonden zijn droog en kunnen we op het terras doorbrengen zoals ook 's morgens het ontbijt buiten genomen wordt. Na het avondmaal gaat de groep naar een culturele avond met lokale dansen in een plaatselijk groot hotel. Enkelen onder ons wagen ook een pasje.
Abonneren op:
Posts (Atom)